نان جین مرکز استان جیآن سو است. جو زی چین، نویسندۀ مشهور و معاصر چین پس از زیارت این شهر قطعه ای به نام این شهر نوشت که در آن می گوید: «گردش در نان جین به گشتن در بازار عتیقه می ماند. فرسایش زمان در همه جا به چشم می خورد و شما را به یاد خاطرات و گذشته می اندازد». از همین عبارات می توان دریافت که «نان جین» چون گنجینه ای از میراث فرهنگی و تاریخی چین است.
نان جین یکی از چهار شهر بزرگ، تاریخی و فرهنگی چین است. قدمت آن به بیش از هزار سال می رسد. برای ورود به شهر باید از دیوار سلسله مینگ بگذرید که طولانی ترین دیوار شهر در جهان است و حدود 600 سال پیش ساخته شده است. امروزه 23 کیلومتر از این دیوار باقی مانده است. دیواری که امروز و دیروز را از هم جدا می کند و بزرگی و نیروی فرهنگی چین را به تازه واردان نشان می دهد. 
«در راه اگر خوب به ساختمان های دو طرف رودخانه نگاه کنید متوجه خواهید شد که تمام دیوار اسکله از قطعات کوچک سفال ظروف چینی ساخته شده است. این دیوار که شیب تندی دارد، نه تنها زیبا، بلکه کاربردی است و مانعی در برابر آتش سوزی محسوب می شود. قطعات کوچک ظروف چینی که روی پشت بام ها به کار رفته از ظروف شکسته ای است که معمولاً استفاده می کنیم. این قطعات در زمستان گرما را در ساختمان حفظ می کنند و در تابستان مانع نفوذ گرمای شدید به داخل ساختمان شده و آن را خنک نگه می دارند».
معبد کنفوسیوس منظره ای دیگر از نان جین است. مردم در هزار سال پیش برای بزرگداشت و یادبود کنفوسیوس، متفکر و معلم بزرگ چین این معبد را ساختند. ساختمان های باستانی این مجموعه در گذر زمان گزندهایی دیده ولی با تعمیر و نگهداری دقیق چهره ای نو به خود گرفته اند.
رودخانۀ چین هوایی مادر شهر نان جین است و در دو کرانه اش مناظر بسیاری وجود دارد. فرهنگ دو هزار سالۀ این شهر به این رودخانه پیوند خورده است. کرانه هایش مرکز فرهنگی و تجاری نان جین و نمایَش شکوه آن است.
قایق رانی شبانه بر رودخانۀ چین هوایی نشان تجاری جهانگردی در این شهر است. در کرانۀ رودخانه، بوستان مشهور و فرهنگستان باستانی واقع است که در روزگاران قدیم، روشنفکران در آن امتحانات ورود به خدمت در نظام امپراطوری را می دادند. معماری بناهای آن در کنار رودخانه، همچون مرواریدی درخشان چشم نواز است. 
از نان جین خارج می شویم و به شهرستان یی شین در جنوب می رویم. این شهرستان روستهای فراوانی دارد که مناظری همچون نقاشی های مینیاتور چینی دارند و مسافران خود را در آن تابلوها حس می کنید. اینجا هکتارها مزرعۀ چای، جنگل خیزران و ساختمان های باستانی دارد. راهنمای ما می گوید که تابستان بهترین فصل دیدار از این منطقه است. زیرا در فصل گرما، جنگل خیزران به منطقه خنکی دلچسبی می دهد.
علاوه بر این صنعت سفالگری و ساخت چینی آلات در این شهر و اطرافش قدمت بسیاری دارد. قوری های چینی این شهرستان شهرت جهانی پیدا کرده اند. قوری های چینی این شهرستان نه تنها زیبایی و ارزش هنری بالایی دارند، بلکه رنگ و مزۀ طبیعی چای را تغییر نمی دهند و در تابستان آن را ترش نمی کنند.
ما پس از یی شین به شهر سو جوئو رسیدیم. این شهر 4000 ساله به مناظر آبی و کوهستانی و باغ های زیبایش شهرت دارد. نُه باغ سو جوئو در فهرست میراث فرهنگی جهان ثبت شده است. جریان رودخانه های پرشمار و وجود دریاچه های بزرگ و کوچک فراوان در شهر و اطراف آن، شهرت «ونیز شرق» را برای آن به ارمغان آورده است.
کارگر یک باغ می گوید: «بیشتر باغ های اینجا شخصی است. همۀ آنها جوی های مصنوعی با پل های کوچک و همچنین تپه های مصنوعی و ساختمان های کلاه فرنگی دارند.باغ جنگل شیر بسیار مورد علاقۀ بازدیدکننده های چینی و خارجی است. یکی از امپراطورهای سلسلۀ مینگ بارها از این باغ دیدن کرد و برای آن شعرها سرود».
معاون دبیر دفتر گردشگری استان جیآن سو می گوید: «امیدواریم مسافران بیشتری به جیآن سو بیایند و علاوه بر باغ های زیبا و مشهور شهر، از اپرای کون (به زبان چینی: کون جو) هم دیدار کنند. ما از همۀ مسافران استقبال می کنیم و برای پذیرایی از آنها آماده هستیم».
persian.cri.cn
