تجارت با چین - واردات کالا از چین

persian.cri.cn

نگاهی اجمالی به وضعیت پزشکی سنتی

طب سنتی چین براثرتجربیات طولانی و تحقیقات گسترده ملت چین، بتدریج به یک سیستم پزشکی با سبک ویژه و خاص نظری تبدیل شده است.

طب سنتی چین نام عمومی پزشکی ملیت های مختلف این کشوراست که بطور عمده پزشکی های ملیت هایی ازجمله هان، تبت، مغول واویغوررا شامل می شود. جمعیت ملیت هان ازسایر ملیت ها بیشتربوده وهیروگلیف چینی آنها پیشتر بوجود آمده و تاریخ فرهنگی آن نسبتا طولانی می باشد، لذا تأثیرات پزشکی ملیت هان درچین و حتی درجهان گسترده ترشده است. پس ازقرن 19 م پزشکی غرب به چین منتقل شده و طب ملیت هان نام " طب سنتی چین" را به خود اختصاص داد تا از " پزشکی غربی" تشخیص داده شود.

تاریخچه طب سنتی چین

درطب سنتی چین ، تاریخ طب ملیت " هان " دیرینه تر و تجربیات عملی آن و شناخت تئوریک آن گسترده تر است .

طب چینی درحوضه رودخانه زرد چین بوجود آمده و مدتهاپیش سیستم علمی و دانشگاهی آن شکل گرفته است. در فرایند درازمدت توسعه طب چینی ، هر سلسله نوآوری هایی داشته و بسیار پزشکان مشهور را پرورش داده و مکاتب فکری مهم و آثار معروفی بوجود آورده است .

در کتیبه های دوران " این شآن " ( قرن 11 ق . م - 16 ق. م ) ، نگاشته شده بر روی استخوان ها یا لاک لاک پشتان در بیش از 3000 سال پیش، مواردی مربوط به پزشکی و بهداشتی و بیش از 10 نوع بیماری درج شده است. درسلسه " جئو" ، روش های درمانی ازجمله شیوه های چهارگانه تشخیص بیماری یعنی نظارت ، استماع و استشمام ، استفهام و گرفتن نبض و طرز معالجه مانند ، دارو ، سوزنی و عمل جراحی مورد استفاده قرار گرفت. در دوران سلسله های " چین " و " هان " ، " هوان دی نه جین " چنین آثار طبی با تئوری منظم به رشته تحریر درآمد. این کتاب نخستین اثر کلاسیک و تئوریک موجود طب چینی بشمارمیرود. " تئوری بیماری های مرتبط با سرماخوردگی" که " جان جون جین" نوشته است، شامل اصول تشخیص امراض گوناگون و معالجه آنها براساس تحلیل همه جانبه بیماری ها و حالت مزاجی بیماران است. این اثر برای توسعه طب بالینی تأثیرگذار بوده است. علم جراحی در سلسله " هان " سطح نسبتا عالی داشت. طبق کتاب " تاریخ سه کشور پادشاهی " ، " خوا تو " طبیب مشهوری زندگی می کرد که به درمان بیماری های گوناگون می پرداخت و از مایع بی حسی تمام بدن بنام " پودر ما فی " برای جراحی ها استفاده می نمود.

از سلسله های " وی " و " جین " و سلسله های جنوب و شمال ( 220 -- سال 589 میلاد ) تا سلسله های " شوه " و " تانگ " و " وو دای " ( پنچ سلسله ) ( سال 581 -- سال 960 میلاد ) ، تشخیص با گرفتن نبض رواج یافت. کتابی بنام " کتاب کلاسیک گرفتن نبض " که " وان شوحه " طبیب معروف سلسله " جین " نوشته است ، 24 نوع حالت نبض را تشریح می کند. این کتاب نه تنها برای طب سنتی چین تأثیرات مثبتی داشته بلکه در خارج از چین مورد استفاده بوده است. در این دوره هر رشته پزشکی ، تخصصی شد. مونوگرافی های طب سوزنی عبارت بودند از : " کتاب کلاسیک طب سوزنی درجات یک و دو " ؛ کتاب های " بائو پوجی" و" جئو حو فائو" آثار نماینده تهیه قرص های عمر جاویدان بخش ( وابسته به مذهب " تائو") ؛ در زمینه داروسازی ، کتابی بنام " تئوری تهیه داروهای له گون " وجود داشت ؛ در زمینه جراحی ، کتابی بنام " نسخه های باقی مانده لیو جون جی " موجود بود ؛ کتاب" تئوری درباره علل بیماری ها " مونوگراف علل بیماری است. کتاب " درباره نرمه سر " مونوگرافی بخش اطفال است ؛ کتاب " داروهای گیاهی تجدید نظر شده " نخستین اثر مربوط به داروها در جهان بحساب می آید ؛ مونوگرافی بخش چشم پزشکی بنام " نکات ظریف این حای " و غیره . علاوه بر این ، در سلسله تانگ کتاب های پزشکی مهمی ازجمله کتابی بنام " نسخه های مهم و گرانبها " تألیف شد. این کتاب را " سون سی میائو" نوشت. کتاب " نکات مهم جراحی " را " وان تائو" نوشت که اثر مهم پزشکی محسوب می شود.

در آموزش پزشکی سلسله سون ( سال های 960 -- 1279 میلاد ) ، تدریس طب سوزنی با اصلاحات مهم و بزرگی همراه بود. " وان وی یی " کتابی بنام " نقشه طب سوزنی -- نقاط مناسب روی بدن مجسمه مسی آدم " تألیف کرده و دو مجسمه بزرگ مسی به اندازه قد انسان را برای طب سوزنی طراحی و تهیه کرده است که شاگردان بر روی آنها آزمایش پزشکی انجام می دادند. این ابتکار برای توسعه طب سوزنی در آینده تأثیرات عظیمی برجای گذارد. در سلسله مین ( سال های 1368-- 1644 میلاد ) شمار زیادی پزشکان ظهور کردند. آنها توانستند بیماری های ناشی از عوامل سرماخوردگی و بیماری های تب فصلی و طاعون و غیره را تشخیص دهند. تا سلسله چینگ ، تئوری بیماری های تب فصلی به مرحله پختگی رسید و مونوگرافی هایی مانند " تئوری بیماری های تب فصلی" تألیف شد.

از سلسله مین ، پزشکی غرب به چین منتقل شد و شمار زیادی پزشکان به " تلفیق و آمیزش طب سنتی چین با پزشکی غربی " پرداختند.

تئوری اساسی طب چینی

تئوری اساسی طب چینی ،جمع بندی و خلاصه نظری درمورد حرکات حیاتیبدن انسان و قانونمندی تغییرات بیماریها می باشد که بطور عمده احکامی مانند " ئین " و " یان " ، عناصر پنجگانه ، " یون چی " و مظاهر ارگانهای درونی و نصف النهارها و همچنین موضوعاتی از قبیل علل بیماری ، تفسیر و تعبیر علت بیماری( بروز و جریان یک بیماری، روش و اصول تشخیص ، اصول و شیوه درمان ، پیشگیری از امراض و حفظ سلامتی و غیره را د ربر می گیرد.

" ئین " و" یان" از مقوله های فلسفه باستانی چین است. مردم از طریق ملاحظه ودیدن پدیده های متضاد بتدریج مفهوم تضاد داخل منقوله " ئین " و" یان " را درک می کنند و با کاهش و یا افزایش نیروی " ئین " و" یان" تغییرات حرکات اشیا را توضیح می دهند. طب چینی با استفاده از نظریه تضا د و وحدت" ئین " و" یان " ، ارتباطات مرکب و بغرنج بین بخش های بالائی و پائینی ، درونی و برونی بدن انسان و بدن انسان و حیات از یکطرف با حلقه های بیرونی مانند طبیعت و جامعه از طرف دیگر را تشریح می کند. تعادل نسبی یگانگی اضداد میان " ئین " و " یان " پایه ای برای حفظ و تضمین فعالیت های عادی بدن انسان می باشد وعدم تعادل و یا برهم خوردن روابط یگانگی اضداد منجر به بروز بیماری در بدن انسان شده و بر فعالیتهای معمولی حیات تاثیر می گذارد. تئوری عناصر پنجگانه ، یعنی مقولات فلسفی پنجگانه چوب ، آتش ، خاک ، طلا و آب ، نسبت اشیای متفاوت در جهان عینی را خلاصه می کند و با الگوی دینامیک توسعه و محدود ساختن پنج عنصر ارتباطات متقابل بین اشیاء و قاعده تبدیل آنها را تشریح می کند. طب سنتی چین بطور عمده با تئوری عناصر پنجگانه ارتباطات کارکرد بین ارگان های حساس بدن انسان و مکانیسم ابتلای به بیماری های در حال عدم تعادل امعاء و احشاء شامل قلب ، جگر ، طحال ، ریه ، معده ، کیسه صفرا ، روده و مثانه را تشریح می کند و نیز برای درمان بیماری های مفید است.

حکم " یون چی" حکمی برای تحقیق و کاوش و آگاهی از تاثیرات تغییرات نجومی ، هواشناسی و آب و هوا در طبیعت بر سلامتی مزاج و بیماری ها می باشد بعبارت دیگر این حکم ، حکمی است که طبق پارامتر نجومی تغییرات آب و هوا در طول سال قانونمندی بروز امراض را محاسبه میکند.

" یون " شامل " یون " چوب ، آتش ، خاک ، طلا و آب می باشد. بعبارت دیگر گردش طبیعت در فصول سال : بهار، تابستان ، تابستان طولانی ، پائیز و زمستان.

"چی" به عوامل آب وهوا در چهار فصل سال از قبیل باد ، سرما، گرما، رطوبت،

خشکی و آتش اشاره دارد.

تئوری مظاهر ارگان های درونی انسان ، فیزیولوژی و تغییرات پاتولوژیک پنج ارگان درونی انسان ( قلب ، جگر ، طحال ، ریه ها و کلیه ها ) ، اعضای ششگانه مجوف و توخالی در بدن ( روده باریک ، روده بزرگ ، معده ، مثانه ، کیسه صفرا و " سان جیاو " و مغز ، مغز استخوان ، استخوان ، نبض ، کیسه صفرا ، جفت و غشای جنینی زنان ) را بطور عمده بررسی می کند.

تئوری نصف النهار ها با تئوری علائم ارگانهای درونی ارتباط فشرده دارد. نصف النهار مجرای گردش انرژی حیاتی و خون بدن انسان است و نقش آن برقراری ارتباط اعضای درونی و برونی و شبکه ای کردن تمام بدن انسان می باشد. در وضعیت پاتولوژی ، کارکرد سیستم نصف النهار تغییر می کند و باعث پیدایش عوارض متقابل و علائم بدنی می شود . از طریق این علایم می توان بیماری های امعاء و احشاء درونی بدن را تشخیص داد.

شیوه های تشخیص در طب سنتی چین

پزشکان با استفاده از کارکرد های حس پنجگانه بینایی ، شنوایی ، بویایی ولامسه و چشایی و صحبت با بیماران و مطلعین بیمار و اطلاعات مربوط به بیماری را به طور کامل و منظم کسب کرده و سپس با استفاده از این اطلاعات به درمان بالینی می پردازند. شیوه های تشخیص عبارت است از: نظارت، استماع و استشمام ، استفهام و سنجش نبض که شیوه های چهارگانه تشخیص بیماری است. هر یک از این شیوه های چهارگانه تشخیص بیماری نقش خاص و ویژه خود را دارد و نمی توان آنها را جایگزین دیگری کرد و برای درمان بالینی این موارد لازم است و در این صورت می توان با توجه به عوارض بیماری ، نتیجه گیری صحیح انجام داد.

شیوه نظارت

شیوه نظارت بر اساس تئوری هایی درباره مجراهای اصلی و فرعی و نصف النهار ها برای تشخیص بیماری انجام می شود. ارتباطات بخش برونی بدن انسان امعاء و احشای بدن فشرده و نزدیک است. اگر فعالیت ارگان های حساس بدن انسان تغییر کند ، حتما در بخش های ظاهری بدن واکنش نشان خواهد داد مانند تغییر رنگ پوست ، جسم و حالت روحی و غیره. از این جهت با نظارت وضع ظاهر بدن و علائم تغییرات حالت و کارکرد حس پنج گانه صورت می توان تغییرات ارگانهای داخلی را درک کرد.

شیوه های نظارت می تواند شامل نگاه کردن وضعیت ظاهری بیمار، رنگ چهره ، صورت ظاهری و سر و گردن و پنج ارگان حسی ( یعنی گوش ها ، چشم ها ، لب ها ، بینی و زبان ) پوست ، شریان و رگ و ورید ، مدفوع و ادرار و غیره باشد. محور نگاه کردن حالت ظاهری و مشاهده رنگ صورت و تشخیص از طریق زبان است. چون که با دیدن علایم گوناگون چهره و زبان ، می توان تغییرات کارکرد امعاء و احشاء را تشخیص داد.

استماع و استشمام شیوه

استماع و استشمام شیوه دیگر تشخیض بیماری است. پزشکان با استفاده از حس شنوایی از طریق صدای بیمار و حس بویایی و بوی متنوع مدفوع و ادرار بیمار سبوه معالجه را تشخیص می دهند.

با شنیدن صدا ، نه تنها می توان تغییرات پاتولوژیک ارگانهای صوتی مربوط را متوجه شد بلکه با توجه به تغییرات صوت ، تغییرات امعاء و احشاء شامل قلب ، جگر ، طحال ، ریه ، معده ، کیسه صفرا ، روده و مثانه بیمار قابل معاینه است. استماع صوت عبارت است از : صدای حرف زدن ، تنفس ، سرفه و غیره.

استشمام کردن بوها به دو نوع استشمام بوهای بدن بیمار و بوی اطاق مسکونی بیمار تقسیم می شود. بوهای بدن بیمار بطورعمده از نفوذ و رخنه سمومی درامعاء و احشاء بدن انسان ، انرژی حیاتی و خون و مایع بدن ناشی می شود و از منافذ بدن بیماران و مدفوع و ادرار منتشر می شود ؛ بوی اطاق بیمار شامل همین موارد است. برای نمونه بوی بیماران مبتلا به طاعون کاملا مشخص است.

شیوه استفهام

شیوه استفهام روش دیگر تشخیص بیماری است. پزشکان با گفتگو با بیماران و یا مطلعین بیماری اطلاعاتی در باره بیماران همانند ابتلا به مرض، پیشرفت بیماری ، عوارض کنونی ، جریان درمان وغیره بدست می آورند. زمانی که تشخیص بیماری مشکل است وعوارض بدنی وجود ندارد و یا مبهم است ، می توان با این روش به پیشرفت هایی دست یافت. پزشکان با این روش می توانند از تمامی اطلاعات مربوط به بیماری ازجمله زندگی روزانه ، محیط کار غذا ، اعتیاد ، وضعیت ازدواج و دیگر موارد آگاه شوند.

موضوعات اصلی شیوه استفهام اطلاعات عمومی مبتلایان ( نام ، جنسیت ، سن ، شغل ، ازدواج ، ملیت ، محل تولد ، نشانی ، تاریخ مراجعه به پزشک ) ، اظهارات مبتلایان درباره وضع بیماری ، تاریخچه بیماری کنونی ، عوارض کنونی ، تاریخچه بیماری های گذشته ، تاریخچه شخص ، تاریخچه خانواده و غیره را دربر دارد. شیوه استفهام عوارض کنونی بطور عمده عبارت است از : استفهام سرما و گرما ، استفهام خواب ، عواطف و همچنین مدفوع و ادرار.

شیوه گرفتن نبض

پزشکان با دست روی بدن بیمار را آهسته لمس کرده و برخی نقاط را فشار می دهند. گرفتن نبض و لمس بدن روشی برای تشخیص بیماری است. روش تشخیص بوسیله گرفتن نبض شامل تجربه و مشاهده تغییرات حالت نبض ، تغییرات پاتولوژی درون بدن بیماران و موارد مشابه است. فشار دادن برخی نقاط بدن برای آگاهی از تغییرات غیر عادی انجام می شود. با این کار تغییرات پاتولوژی و شدت بیماری مشخص می شود.

داروی سنتی چین

داروی سنتی چین مواد دارویی است که در طب سنتی چین برای پیشگیری از بیماری ها و تشخیص و درمان آنها استفاده می شود. این داروها بطورعمده از داروهای طبیعی و فرآورده های تکمیلی ترکیب می شود که شامل داروهای گیاهی ، داروهای حیوانی و معدنی و بخشی از داروهای تکمیلی شیمیایی و بیولوژیک است. اختراع و اکتشاف داروی سنتی چین و کاربرد آن در چین تاریخ چند هزار ساله دارد. با این حال کلمه " داروی سنتی چینی " بعدها پیدا شد. پس از ورود علم پزشکی غربی به چین به منظور تشخیص دو نوع علم پزشکی و دارویی " داروی سنتی چین " نیز پا به عرصه گذارد.

تاریخچه مختصر داروی سنتی چین

امپراتور سوم در عصر باستان چین " شن نون " نام داشت. گفته می شود که او یک روز صد نوع گیاه را مزه کرد ... و 70 نوع ماده سمی یافت. این روایت بیانگر روانه سرسختی زحمتکشان عصر باستان بود که مبارزات دشواری با طبیعت و بیماری داشته و در جریان آن داروها را کشف کرده وتجربیاتی اندوختند. این تصویر واقعی از منشاء داروهای سنتی چین است.

از دوران سلسله های شیا ، شان و جو ( تقریبا در پایان 22 قرن قبل از میلاد تا سال 256 قبل از میلاد)، در چین نوشیدنی های دارویی و جوشانده های گیاهی دارویی چینی وجود داشته است. کتاب " شی جین " مجموعه اشعار در سلسله جوی غربی ( تقریبا 11قرن قبل از میلاد -- 771 سال قبل از میلاد) قدیمی ترین کتابی است که درباره داروها نوشته شده است. کتابی" نیه جین" قدیمی ترین قانون نامه باستانی درباره تئوری طب چینی می باشد که تاکنون حفظ شده و پایه ای برای تئوری اساسی داروهای چینی است.

کتاب " شین نون بن تسائو جین " قدیمی ترین مونوگراف داروشناسی می باشد که تاکنون حفظ شده است. پزشکان زیادی در سلسله های چین و هان ( سال 221 قبل از میلاد -- سال 220 میلاد ) مدارک فراوان داروشناسی را از سلسله " چین" بدست آورده و تا سلسله " هان " جمع آوری و جمع بندی کرده و این کتاب را تألیف کردند. در این کتاب 365 نوع دارو ثبت شده که تاکنون نیز مورد استفاده بالینی است. این کتاب شکل گیری اولیه داروشناسی سنتی چین را ثابت می کند.

در سلسله تان ( سال 618 -- 907 میلادی ) اقتصاد رونق یافته و به توسعه داروهای سنتی چین مساعدت شد. دولت تان ابتدا کار تآلیف و تجدید نظر کتاب " داروهای گیاهی تان " -- اولین داروهای گیاهی در سراسرجهان را انجام داد. در این کتاب 850 نوع دارو ثبت شده است. علاوه بر این مجموعه صفحات مصور دارویی افزایش یافته ، مقیاس و ترکیبات داروشناسی سنتی چین بیش از پیش تکمیل شد.

تا سلسله مین ( سال 1368 -- 1644 میلادی ) ، " لی شی جین " کارشناس داروهای گیاهی با صرف 27 سال زمان ، کار تآلیف اثر" یادداشت های داروهای گیاهی" اثر بزرگ درباره داروشناسی سنتی چین را انجام داد. دراین کتاب 1892 نوع دارو ثبت شده است. این کتاب بزرگترین اثر در تاریخ داروهای گیاهی چین است.

پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال 1949 ، پیرامون داروهای سنتی چین به پژوهش های گسترده درزمینه های گیاه شناسی ، علم تشخیص و تمیز ،

شیمیایی ، داروشناسی و پزشکی بالینی انجام شده وبرای تعیین منشاء دارویی ، تشخیص ساختگی بودن مواد داروی و تشریح مکانیسم نقش و غیره مآخذ علمی ایجاد شد. بر اساس تحقیق و بررسی عمومی منشاء دارو در سراسر چین، درسال 1961 کتاب " تاریخچه داروهای سنتی چین " کشوری و محلی تألیف شد. چاپ " لغت نامه بزرگ داروهای سنتی چین " در سال 1977، باعث شد تعداد داروهای سنتی چین که در قانون نامه های باستانی به آن اشاره شده بود ، به 5767 نوع برسد. علاوه بر این ، کتب مرجع درباره داروهای سنتی چین مونوگراف های فراوان درباره داروهای گیاهی چینی محلی و روزنامه ها و مجله های مربوط به داروهای سنتی چین یکی پس از دیگری به چاپ و نشر رسید و ارگان های پژوهشی علمی ، آموزشی و تولید داروهای سنتی چین ایجاد شدند.

منابع داروهای سنتی چین

چین پهناور بوده و دارای مزیت های جغرافیایی مختلف است. آب و هوای آن گوناگون می باشد و محیط زیست مناطق ، متفاوت است. این وضعیت برای رشد گیاهان دارویی شرایط مساعدی فراهم آورده است. در حال حاضر ، در چین بیش از 8000 نوع داروی سنتی چین آماده بهره برداری است و بیش از 600 نوع داروها مورد استفاده روزمره است. فراوانی انواع و کمیت بالای آن در مقام اول جهان قرار دارد. داروهای سنتی چین نه تنها نیاز داخلی کشور را تکافو نموده بلکه به بیش از 80 کشور و منطقه جهان صادر شده و در جهان شهرت زیادی یافته است.

جمع آوری و تهیه داروهای سنتی چین

جمع آوری و برداشت داروهای گیاهی سنتی چین از جمله کارهای مهم تولید و تهیه مواد دارویی گیاهی سنتی چین بوده و کارشناسان طب و داروی سنتی چین در

سلسله های مختلف بر جمع آوری و برداشت تأکید خاصی داشته اند. بدلیل آنکه داروهای گیاهی در مراحل متفاوت رشد آن ، عناصر و میزان محتوای آن یکسان نیست و شفابخشی داروها و تأثیرات منفی و جانبی آن نیز فرق می کند. از این جهت ، جمع آوری و برداشت بموقع برای تضمین تأثیرگذاری دارو، کاهش تأثیرات منفی و جانبی بسیار مهم است. معمولا مواد علفی مورد استفاده پزشکی اکثرا هنگامی که شاخ و برگ زیاد و پرپشت داشته و تازه شکوفه می دهد ، جمع آوری می شود. همچنین وقتی که گل تازه غنچه داده است ، جمع آوری و چیده می شود تا مورد استفاده پزشکی قرار گیرد. دانه ها هنگامی که رسیده می شود ، چیده میگردد ؛ مواد مورد استفاده پزشکی از نوع ریشه و ساقه بهتر است در اواخر پائیز و اوایل بهار برداشت گردد ؛ ریشه و پوست گیاهان بهتر است در بهار و پائیز جمع آوری و بریده شود ؛ داروهای حیوانی باید با توجه به فصول رشد و نمو و فعالیت حیوانات جمع آوری گردد ؛ مواد معدنی در تمام سال قابل جمع آوری است. از این مواد می توان برای مصارف پزشکی استفاده کرد. پس از جمع آوری و برداشت مواد مورد استفاده پزشکی برای تهیه دارو، باید از شیوه های تهیه داروی چینی از انتخاب قطعه کردن ، خشک کردن ، پخت با آتش ملایم گرفته تا جوشاندن پالایش و تخمیر استفاده کرد. مواد دارویی پس از تهیه اولیه می تواند مستقیما به داروخانه برای تجویز نسخه و کارخانجات داروسازی برای تهیه منتقل شود و مورد استفا ده قرار گیرد. مواد مورد استفاده پزشکی که به اشکال فوق تهیه می شود باید با توجه به خاصیت آنها جداگانه با اتخاذ شیوه هایی چون زیر آفتاب در هوای آزاد ، در سایه و یا با آهک در حالت خشک نگهداری شود. برخی از آنها باید با شیوه هایی چون حرارت کم ، دور کردن از نور ، مهر و موم کردن ، مقابله و آمیختن با مواد شیمیایی نگهداری شود تا فاسد نشود و در آب حل نگردد و از بین نرود. این مواد باید قبل از استفاده مورد نظارت و تشخیص قرار گرفته و مرغوبیت آن تأئید شود تا امینت و تأثیرگذاری آن برای استفاده پزشکی و دارویی تضمین گردد.

کاربرد داروهای سنتی چین

تاریخ کاربرد داروهای سنتی چین بسیار طولانی است و در تکثیر و رونق ملت چین نقش مهمی ایفا کرده است. تئوری داروهای سنتی چین و تجربیات عملی آن ویژگی فرهنگ چین را نشان می دهد. داروهای سنتی چین اکثرا از گیاهان دارویی طبیعی گرفته شده است. از این رو تأثیرات منفی و جانبی کمی دارد. علاوه بر این ، یک دارو ترکیبات زیادی دارد و بطور گسترده در درمان بیماری های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. داروهای سنتی چین غالبا از چند جزء ترکیبی ساخته شده است و به طور همزمان متشکل از چند نوع دارو و چند نسخه و به شکل منطقی ، استفاده می شود. تأثیرات درمان آن بالا و تأثیرات منفی و جانبی آن کم است.

در تئوری علم طب سنتی چین اثرات مداوای داروهای سنتی به انسان مأخذ و اصل است. اثرات مداوای داروهای سنتی چین به خاصیت دارو بستگی دارد. داروهای سنتی چین سرما ، گرما ، معتدل بودن ، خنکی و پنج مزه ترش ، تلخ ، شیرین ، تند و شور و سموم را دربر دارد. به منظور کاربرد امن و مؤثر داروهای سنتی چین ، باید دانش اصلی داروهای سنتی چین مانند استفاده همزمان از دو دارو یا بیش از آن ، رژیم غذایی ، میزان دارویی ، روش های استفاده از آن و نسخه پیچیدن را فرا گرفت. طبق وضع بیماری و ویژگی های مختلف دارو، اغلب چند نوع داروها با یکدیگر آمیخته شده و مورد استفاده قرار می گیرد. رژیم غذایی عبارت است از: عدم استفاده نابجا از دو دارو یا بیش از آن ، رژیم در زمان بارداری ، غذا خوردن و عوارض بیماری . میزان دارویی بالینی را توصیه می کند. زیادی و کمی در میزان دارو باید با توجه به عوامل مختلف از جمله خاصیت دارو ، شکل دارو ( مانند مایع ، پودر یا قوص ) ، استفاده همزمان از دو دارو یا بیش از آن ، سن بیمار ، بنیه ، وضع بیماری و تغییرات فصلی تعیین شود.

توسعه داروهای سنتی چین

داروهای سنتی چین در آینده نیز توسعه خواهد یافت. بر این اساس از تجربیات مربوط به تولید سنتی مواد پزشکی برای داروهای سنتی چین و پرورش دانه های مرغوب گیاهی استفاده خواهد شد. برای نمونه ، پژوهش در زمینه های پرورش دانه ها از طریق تابیدن ایزوتوپ و پروژه موجودات زنده : تقویت جذب و کشت و پرورش گیاهان پزشکی خودرو با میزان بالا از قبیل ریشه شیرین بیان ، " هوان چینگ " نوعی گیاه پزشکی در چین بنام " روت " و " چائو هو " نوعی گیاه پزشکی در چین و بیش از 20 نوع از مواد پزشکی وارداتی و همچنین پژوهش درباره پیشگیری از فساد نژادی دانه ها و تقویت کارهای تحقیق و بررسی منابع جدید و توسعه منابع .

طب سوزنی

طب سوزنی بخش مهمی از پزشکی سنتی چین است ، این بخش ابتدا فقط نوعی شیوه درمانی تلقی می شد و بعدا بتدریج توسعه یافت. علم طب سوزنی علم جمع بندی و پژوهش فنون درمانی طب سوزنی و قواعد کاربرد بالینی و تئوری اساسی آن بحساب می آید. ( تصویر چپ نقشه بخشی از نکات مناسب بدن برای طب سوزنی )

طب سوزنی دارای تاریخ دیرینه است. در کتب باستانی و قدیمی آمده است که وسایل ابتدایی طب سوزنی ، سوزن سنگی است که در طب سوزنی چین باستان بکار می رفت. این وسیله سوزن سنگی برای استفاده طبی تقریبا در عصر حجر جدید 8000 تا 4000 سال پیش معادل مرحله بعدی نظام کمون قبیله ای به وجود آمد. چین درجریان اشتغال به مطالعه و بررسی کشفات قدیمی ، سوزن سنگی

برای استفاده طبی را کشف کرد. تا در سلسله های بهار و پائیز(770 سال تا 476 سال قبل از میلاد )، طب از قید وبند جادوگری رها شده و پزشکان متخصص پرورش یافتند.

در کتاب " بیوگرافی فامیل جوی شی " طب سوزنی و نوعی معالجه در طب چینی که در آن برگ های ریز برنجاسف چینی سوزانده و برای درمان در نقاط معین اعصاب بدن انسان گذارده ، تشریح شده است.

از سلسله کشورهای جنگجو تا سلسله هان غربی ( سال 476 قبل از میلاد تا سال 25 میلاد ) ، بدنبال پیشرفت فنون ذوب آهن ، سوزن فلزی بتدریج تعمیم یافت. در نتیجه سوزن فلزی تدریجا جایگزین سوزن سنگی برای استفاده طبی شد و بدین ترتیب ، دامنه کاربرد طب سوزنی گسترده تر گردیده و روند توسعه طب سوزنی تسریع شد. در سلسله هان شرقی و سلسله سه کشور پادشاهی ، بسیاری از کارشناسان پزشکی که در طب سوزنی مهارت داشتند ، پا به عرصه گذاشت. کتاب " قانومندی و روش های طب سوزنی " که " هوان فو می " تألیف کرد ، یک مونوگرافی طب سوزنی با سیستم کامل است. در سلسله های جین غربی و شرقی و سلسله های جنوب و شمال ( سال 256 -- 589 میلاد ) ، تعداد مونوگراف های طب سوزنی بیشتر شد. در این دوران ، فنون طب سوزنی به کره شمالی و ژاپن و کشورهای دیگر انتقال یافت.

در سلسله های " شوه" و " تانگ " ( سال 581 -- 907 میلاد) ، طب سوزنی به یک محبث تخصصی مبدل و در دفتر دولتی پزشکان ویژه امپراتور-- ارگان آموزش پزشکی آن زمان رشته تخصصی طب سوزنی دایر شد. سپس علم طب سوزنی بطور مستمر توسعه یافت. از قرن 16 م ، طب سوزنی در اروپا گسترش و توسعه یافت. با این حال ، در سلسله " چینگ " ، اطبا ء به نقش داروها اهمیت داده و کمتر به طب سوزنی می پرداختند. این وضع تا اندازه ای مانع توسعه طب سوزنی گردید.

پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال 1949 ، طب سوزنی بطور گسترده توسعه یافت. در بیش از 2000 بیمارستان طب چینی که در حال حاضر در سراسر چین پراکنده اند، بخش طب سوزنی دایر شده است؛ پژوهش علمی طب سوزنی به سیستم های مختلف ارگانیسم و بخش های بالینی مرتبط است ؛ پژوهش در مسایلی مانند نقش های طب سوزنی در تعدیل و تنظیم ، تسکین درد و تقویت مصونیت و پدیده های نصف النهار ها ، مسایل مربوط به ارتباطات این مجرا و نقاط مناسب بدن برای طب سوزنی با امعاء و احشاء شامل قلب ، جگر ، طحال ، ریه ، معده ، کیسه صفرا ، روده و مثانه مرتبط است و مدارک فراوان با ارزش در آزمایش های علمی محسوب می گردد.

ماساژ و مالش راهی برای سالم سازم بدن

ماساژ( یا مالش) شیوه ای است که روی مجراهای اصلی و فرعی انرژی حیاتی و رگ های خون انسان و نقاط مناسب بدن برای طب سوزنی و محل های معین انجام می شود و با انجام آن از ابتلا به بیماری ها جلوگیری و به سالم سازی بدن کمک می شود.

نکته های مهم اساسی ماساژ و مالش راهی برای سالم سازی بدن

ماساژ بر اساس نظریه طب سنتی چین و براساس اصول تشخیص مرض و معالجه آن با تحلیل همه جانبه بیماری و حال مزاجی بیمار انجام می شود. درماساژ دادن از داروهای خوراکی بهره گرفته نمی شود و تأثیرات منفی آن بسیار کم است و برای بسیاری بیماری ها ، تأثیرگذاری نسبتا خوبب دارد و روشی ساده و آسان است. با این حال دامنه کاربرد آن بسیار گسترده است. اینگونه روش معالجه برای بیماری های معمولی از قبیل : بیماری مهره های گردن ، آسیب دیدگی حاد عضلات کمر( بر اثر کار جسمی زیاد) ، شکاف در مهره های بدن ، صدمه به عضلات ورباط ها و مفاصل دست ها و پاها و غیره مؤثر است.

حرکات دستی ماساژ طبق استاندارد معین و با رعایت اصول فنی و خواستهای اساسی مانند بادوام ، با قوت ، متعادل ، ملایم و اثرگذار عملی می شود. ماساژ تنها به حرکات دست محدود نمی شود بلکه با پا و قسمت بالای بازو دست و یا با توسل به وسایل مخصوص ماساژ انجام می شود. گاهی نیزمی توان از مرهم های ویژه برای ماساژ دادن استفاده کرد. برای نمونه مرهم مالش، خامه مالش ، روغن گرفته شده از گیاهی به نام " دونگ چینگ "، روغن کافیشه ، روغن کنجد و موادی مانند پودر و یا سایر مایع های روغن کاری. شیوه های ماساژ دادن فراوان است. شیوه های معمولی عبارت است از: فشار دادن ، مالیدن، فشردن با یک انگشت ، حرکت دادن ، کوفتن ، با دست کشیدن وغیره. برخی اوقات ماساژ برای پیشگیری و درمان بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد. برای نمونه : ماساژ کودکان ، ماساژ برای معالجه شکسته بندی استخوان ، ماساژ با " چی گون " ( روش سنتی تمرین تنفسی عمیق در چین) وغیره ؛ ماساژ گاهی برای سالم سازی بدن شخصی انجام می شود و هر کسی قادر به انجام آن است: مثلا ماساژ بهداشت چشمان ، بهداشت دست ها و پاها ، برای سالم سازی معده ، برای آرامش بخشیدن به اعصاب وغیره

تأثیرات ماساژ و مالش راهی برای سالم سازی بدن

تأثیرات ماساژ و مالش عبارت است از :

اول – کارکرد های امعا و احشاء شامل قلب ، جگر ، طحال ، ریه ، معده ، کیسه صفرا ، روده و مثانه را تعدیل و تنظیم می کند. طب سنتی چین تغییرات پاتولژی بدن انسان به از کار افتادگی کارکرد امعا و احشاء را خلاصه می کند. ماساژ و مالش با کاربرد مهارت و تکنیک کارکرد از کار افتاده شده امعا و احشاء را مجددا به تعادل جدید می گراید و بدین ترتیب به هدف درمان بیماری و حفظ الصحه و سالم سازی می رسد. ( نقشه : مهارت و تکنیک ماساژ و مالش )

دوم -- باز کردن مجراهای اصلی و فرعی انرژی حیاتی و خون انسان و انرژی حیاتی . ارژی حیاتی ماده اصلی برای نگهداری حیات محسوب می شود ، مجراهای اصلی و فرعی انرژی حیاتی و خون انسان مجراهای بدن انسان برای گردش انرژی حیاتی ، انتقال و ارتباط بحساب می آید. بمحض آنکه نصف النهار و انرژی حیاتی غیر عادی شود ، تأثیرات نا سالم در محیط که باعث بیماری شود ، از خارج وارد امعا و احشاء بدن انسان می شود و باعث ابتلا به بیماری می شود ؛ در مقابل امعا و احشاء بدن انسان مریض می شود و هم می تواند از طریق نصف النهار در مظهر بدن منعکش شود. ماساژ و مالش از طریق تحریک تکنیک دستی می تواند به بوجود آمدن کارکرد نصف النهار و انرژی حیاتی و گردش آنها مساعدت کند و بدین ترتیب باعث همآهنگی مکانیسم امعا و احشاء می شود و از تأثیرات نا سالم جلوگیری می شود و بیماری های دارونی مورد معالجه قرار می گیرد. ( نقشه : مهارت و تکنیک ماساژ و مالش )

سوم – تعدیل و تنظیم استخون بندی و عضلات و مفاصل. مهارت و تکنیک ماساژ و مالش برای پوست ، عضلات و مجرای خون انجام می شود ، می تواند نقش تعدیل و تنظیم پوست ، رگ های پوستی و رخنه بین عضلات زیر پوست را ایفا کند و می تواند حرکت بطی خون را از بین برده و گردش خون را سریع گردانیند. مهارت و تکنیک ماساژ و مالش میتواند مستقیما در رفتگی عضلات و استخوان را اصلاح کند. از این جهت ، چه بیماری های ناشی از ضرر رسانی باد ، سرما ، گرما و رطوبت و چه ناخوشی یا بهم خوردگی مزاج و زخم در اثر زمین خوردن و کوفتگی ورگ برگ شدگی می توان با ماساژ و مالش درمان کرد.

persian.cri.cn

"سیون " یکی از آلات موسیقی بادی قدیمی چین است و حدود 7 هزار سال قدمت دارد.

روایت است که "سیون "از نوعی وسیله شکاری تقلید شده است . در زمان قدیمی مردم اغلب باپرتاب توپ گلی و یا سنگی که یک طرف آن با طناب وصل شده بود ،به شکار پرندگا ن و حیوانان می پرداختند.

از انجاکه اینگونه توپ توخالی بود و هنگام پرتاب به دليل وزش باد صدايي از آن به گوش مي رسيد ؛ بعدها مردم برای تفریح در سوراخهای این توپ را فوت می کردند و این وسیله شکار بتدریج به آلت موسیقی "سیون " مبدل شد. ساز "سیون "درابتدا از سنگ و یا استخوان و سپس با سفال درست می شد و اشکال گوناگون مثل شلغمی شکل ،بیضی شکل ،شکل توپ ،ماهی و گلابی دارد .

روی سر این "سیون " یک دهانه بادی موجود است و ته آن مسطح بوده و در دو جناح آن سوراخهای صوتی هست . قدیمی ترین "سیون " فقط یک سوراخ داشت و سپس بتدریج با چند سوراخ تهيه شدو در اواخر قرن سوم قبل از میلاد "سیون "شش سوراخی بوجود آمد.

" تسائو چن " پروفسور کنسرواتوار چین از سالهای 30 قرن 20 به تهیه "سیون "سفالی تقلیدی دست زد و "چن جون " کنسرواتوارتیان جین "سیون " سفالین نوع جدید با 9 سوراخ را طراحي کرده و با سفال قرمز رنگ درست نمود.

این گونه "سیون " اصلاح شده از نظر حجم صوت و دانگ صدا از "سیون "قدیمی خیلی یهتر شده است و در هنگام نوازندگی با عادات معاصر بیشتر وفق دارد و می تواند در تک نوازی ،گروه نوازی و همراهی موسیقی مورد استفاده قرار گیرد. پبدایش "سیون "سفالین با 9 سوراخ نشانه تجدید حیات "سیون "قدیمی چین است . "چاو لین شان " از گروه رقص و آواز استان "حو به " باچوب بسیار سخت بنام "پاداوک ""سیون " با 10 سوراخ را تهیه کرد که می تواند صوت بسیار بلند ایجاد کند.

"سیون " در تاریخ موسیقی چین بطور عمده در موسیقی دربار سلسله ها بکار می رفت.

در موسیقی دربار از دو نوع "سیون " استفاه می شد .یکی که شکل آن به کوچکی تخم مرغ ا ست ،حجم صوت بالا دارد و دیگری که شکل آن نسبتا بزرگ است وصوت نیرومند و پائین دارد.، اغلب با یک ساز بادی بامبوئی بنام "تسی" یکجا نواخته مي شود .

حتماً سریال «جنگجویان کوهستان»، قهرمانان و ماجراهای آن را به خاطر دارید. حتماً به خاطر دارید که نام قعلۀ کوهستانی که مخالفان حاکم ستمگر کم کم در آن گرد آمدند و سرانجام به گروه بزرگی تبدیل شدند و علیه ستم کائو چیو شوریدند، «لیان شان بو» بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

این افسانۀ چینی برگرفته از وقایعی است که در طول تاریخ سرزمین پهناور چین رخ داده است. چین علی‌رغم پوشش فرهنگی بسیار پهناوری که از دیر باز به شرق آسیا داده، خود همواره یکپارچه نبوده است، به طوری که حتی از یک دورۀ تاریخی آن به عنوان «کشورهای جنگجو» نام می بردند. علی الخصوص در این دورۀ طولانی و پررنج برای مردم، حکمرانان محلی به تنها چیزی که فکر می کردند، کشورگشایی بود و جنگ. در سده های بعد کشمکش های داخلی حتی به کنفسیوس، حکیم بزرگ زمان، که در به در دنبال حاکم دوراندیشی بود، تا اندیشه‌ها و آموزه هایش را در قلمرو او گسترش دهد، مجال ندادند.

در چنین وضعیت سخت و در عین حال بلاتکلیفی که مردم نمی‌دانستند اگر در جنگ‌ها کشته نشوند، اندک محصولشان را کدام حاکم به بهانۀ مالیات خواهد گرفت، مخصوصا در دورۀ سلسلۀ سون، بودند بعضی از مردم و حتی مقامات عاصی که به معنای واقعی کلمه سر به کوه، آن هم کوه‌های صعب العبور می گذاشتند «که تا یک دم بیاسایند، ز دنیا و شر و شورش».

زندگی کوهی هر چه از دست ظلم حاکم و شحنه هایش آسوده بود، کمبودهای زیادی داشت. اول این که انسان برای زندگی در اجتماعی هر چند کوچک، نیاز به قانون دارد. بدیهی است اولویت کسانی که از دست حاکم و مامورانش فرار کرده بودند، رد و بی اعتبار کردن مظالمی بود که به اسم قانون در کشور بر آنها تحمیل و جاری می شد.

نیاز مبرم دوم این اجتماعات کوهی، ابزار و تجهیزات بود. مردم در بالای کوه هم همان ابزاری را برای زندگی لازم دارند که در شهر داشتند و استفاده می کردند. مخصوصاً ابزار جنگی برای دفاع از اجتماعی که برساخته بودند. باز هم بدیهی است که برای تهیۀ چنین تجهیزاتی نمی توانستند به همان شهری مراجعه کنند که از آن فرار کرده بودند.

همین نیازها و محدودیت ها باعث می شد که اندک افراد این اجتماعات کوچک از نهایت استعداد و ابتکار و خلاقیت خود استفاده می کردند و از هر چه که در شهرها و روستاها بود، نمونه ای ابتدایی می ساختند. از تیر و کمان و نیزه و سپر و شمشیر گرفته تا چرخ و دلو چاه و طناب و دارو و ساز موسیقی و هر چه که به ذهنتان برسد.

کم کم چنان شد که این ابزارها برای خود شخصیتی یافته و در تمدن چین جایگاهی پیدا کرد و نام خاصی گرفت. «شان جایی» یعنی «کوه ساز» یا «محصول کوهی».

امروزه در چین از همین اصطلاح در اشاره به محصولاتی که رونوشتی از نمونۀ اصلی هستند، استفاده می شود. جمعیت هدف محصولات رونوشتی یا «کوه ساز» مردم کم درآمد داخل و خارج کشور هستند. در ساخت این محصولات گاه چنان دقت و مهارت و سلیقه ای به کار می رود که با جنس اصلی پهلو به پهلو می زنند. یک دلیل عمدۀ ارزان بودن محصولات لیان شان بو، نیروی ارزان تولید در چین پرجمعیت است. بسیاری از مارک های «کوه ساز» مخصوصاً در عرصۀ الکترونیک، که تولیدشان از زمان آغاز اصلاحات و درهای باز در چین در سی سال پیش، با حداقل امکانات و پول شروع شد، همراه با زمان اکنون به چنان پیشرفتی رسیده که در واقع خود نمونه ای اصلی و دارای ویژگی های منحصر به فرد در مقایسه با نمونۀ اولیه محسوب می شوند.

این روند، دست کم در چین ثابت کرده است که راه خودکفایی، از ساخت و استفاده از محصولات لیان شان بو می گذرد.

در افسانه های قدیمی یونان آمده است که پرومیهیوس انسان را آفرید . در افسانه های مصر قدیمی نوشته شده است که انسان را خدا آفریده است . اما در افسانه های یهودیان ، یهودا انسان را آفریده است .

در افسانه های چین ، چگونگی تولد انسان به ثبت رسیده است که " نیو وا " الله ای با بدن انسان و دم اژدها انسان را آفرید . حکایت می کنند که پس از آفرینش جهان توسط " پان گو " ، " نیو وا " به هر جای جهان سفر می کرد . با وجود آنکه در زمین کوهستان ها ، درختها ، علفها ، پرندگان ، حیوانات ، ماهی ها دیده می شود ، اما کماکان جهان بی حرکت بود . زیرا انسان نبود .

روزی از روزها ، " نیو وا " هنگام راه رفتن بر روی زمین متروک و غیر آباد ، احساس تنهایی کرد . وی فکر کرد باید چیزی با نیروی حیاتی بیشتر بوجود آید . وی در کنار رودخانه زرد سایه خود را روی آب دید و بسیار خوشحال شد . وی تصمیم گرفت با گل نرم در بستر رودخانه طبق سیمای خود یک آدم گلی بسازد . " نیو وا " بسیار هوشیار و ماهر بود و چندی نگذشت که چند آدم گلی ساخت . این افراد گلی تقریبا مثل او بودند ، اما " نیو وا " به غیر از دستها ، پاهای آنها را به جای دم اژدها برای آنها ساخت .

وی سپس به افراد گلی دمید . سپس افراد گلی نیروی حیاتی گرفته و زنده شده و توانستند ایستاده ، راه رفته و حرف بزنند . " نیو وا " آنان را " انسان " نامید . این الله نیروی مذکر را در بدن بعضی از آنها تزیرق کرد و در نتیجه آنان به مرد تبدیل شدند و افراد دیگر با ریختن نیروی مونث به زن تبدیل گردیدند . مردها و زنان دور " نیو وا " به رقص در آمده و فریاد شادی سر داده و نیروی حیاتی برای زمین ببار آوردند .

" نیو وا " می خواست انسان های بیشتری بسازد تا در سراسر جهان یافت شوند . اما وی خسته بود و خیلی تند کار نمی کرد . بدین سبب ، راه دیگری به مغزش خطور کرد . وی طنابی را در گل و لای بستر رودخانه قرار داد تا طناب به گل آغشته شود . سپس وی طناب را به روی زمین به حرکت در آورد . تکه های گلی که به زمین می افتاد ، یکی یکی به آدم کوچک تبدیل می شدند .

با این کار ، " نیو وا " انسان را آفرید . گویی آنکه کار " نیو وا " پایان یافت . اما وی به دنبال حیات دائمی انسان بود . زیرا انسان فانی است و ساخت آن بسیار پر زحمت است . بدین سبب ، " نیو وا " مرد و زن را جفت آفرید و مسئولیت زاد و ولد فرزندان را به عهده آنان گذاشت . بدین سبب ، انسان ها دنیا را در بر گفتند.

 

 

 

 

 

 

 

 یکی بود یکی نبود ، روزی که آسمان و زمین جدا نشده بودند و سراسر کیهان مانند یک تخم مرغ شکل گرفته بود . داخل این تخم مرغ سیاه بود و سر و پا ، راست و چپ ، شرق و غرب و شمال و جنوب آن مشخص نبود . اما در داخل این تخم مرغ ، یک قهرمان بزرگ با نام " پان گو " زندگی می کرد . " پان گو " در داخل تخم مرغ 18 هزار سال ماند و سرانجام از خواب بیدار شد . وی چشمهای خود را باز کرد و متوجه شد که اطرافش را تاریکی و سیاهی پوشانده است . وی احساس گرما کرد اما نمی توانست نفش بکشد . وی می خواست بلند شود ، اما پوسته تخم مرغ بسیار محکم بدنش را دربر گرفته بود . جایی نداشت تا دستها و پاهای خود را باز کند .

" پان گو " عصبانی شد و تبری بر داشت و با تمام نیرو آن را به پوسته تخم مرغ زد . با شنیدن یک صدای گوشخراش ، تخم مرغ شکست. چیزی در میان آن که سبک و پاکیزه بود ، به بالا رفت و به آسمان تبدیل شد . اما آنچه بسیار سنگین و گل آلود بود ، به پائین افتاد ، و به زمین تبدیل شد . " پان گو " آسمان و زمین را ایجاد کرد و بسیار خوشحال شد . اما وی نگران بود که آسمان و زمین بار دیگر وصل شود . بدین سبب ، وی آسمان را با سر نگه داشت و پاهای خود را به روز زمین گذاشت . وی هر روز یک " زنگ " ( واحد طول برابر 3/31 متر ) بلندتر شد و آسمان هم به دنبال وی یک " زنگ " بلندتر و زمین هم به دنبال وی یک " زنگ " کلفت تر می شد . 18 هزار سال گذشت . " پان گو " به یک آدم غول پیکر تبدیل شد و طول بدن وی 45 هزار کیلومتر بود. سپس ده ها هزار سال گذشت و سرانجام آسمان و زمین ثبات یافته و دیگر به همدیگر نپیوستند .

در این موقع ، " پان گو " آسایش یافت . اما بسیار خسته بود و دیگر نیرویی نداشت تا خود را نگهدارد . بدن عظیم وی به زمین افتاد . پس از مرگ " پان گو " ، بدن وی تغییر کرد . چشم چپ وی به آفتاب سرخ و چشم راست وی به ماه با رنگ نقره ای تبدیل شد . آخرین نفس وی به باد و ابر و آخرین صدایش به رعد تبدیل شد . مو و ریش وی به ستاره هایی که برق می زد و سر و دستها و پاهایش به اقطاب و کوه های بلند زمین ، خونش به رودخانه ها و دریاچه ها ، عضلاتش به خیابان و ماهیجه هایش به زمین حاصلخیز ، پوست و موهای ریزش به گل ها و درخت ها ، دندان و استخوان وی به طلا ، نقره ، مس و آهن و یشم سبز ، عرق وی به باران و شبنم تبدیل شد و از آن به بعد ، جهان به وجود آمد .

منابع طبیعی چین فراوان است. علاوه بر کوه ها و رودهای معروف از جمله مناظر زیبا و مکانهای دیدنی : 9 دهکده کوهستانی – جان جا جه - خوان لون که در آثار طبیعی جهانی ثبت شده ، (بخش مربوط به آثار جهانی در سایت این رادیو در گفتاری به نام "آثار طبیعی وجهانی چین " معرفی می شود ) ،مناظر زیبا و افسانه ای طبیعی کماکان زیاد است مثلا کوه ها و رودهای "گوی لین " در جنوب غرب- کوه "چان بای شان " در شمال شرق – کوه سی گو نیانشان در گوی جو – مناظر جنگلی منطقه گرمسیری "سی شوان بانان" در استان یون نان - مناظر جزیره نارگیلی در جزیره " های نان " و غیره چشم اندازهای دیدنی است .
کوه ها و رودهای گوی لین شهر گوی لین در ناحیه خود مختار " جوان گوانگ شی "واقع در جنوب غرب
چین قرار دارد و آب و هوای آن معتدل و باطراوت است . زمستان چندان سرد و تابستان زیاد گرم نیست. چهار فصل آن سبز با 19درجه حرارت متوسط در سال است . شهر گوی لین دارای محیط طبیعی نسبتا خوب زیست محیطی است .تحقیقات زمین شناسی نشان می دهد که حدود بیش از 300 میلیون سال قبل ،گوی لین قبلا دریای بیکران بود. به علت جنبش پوسته زمین ،پرتگاه سنگ آهک رسوبی به زمین تبدیل شده و سپس در اثر هوا و مرور زمان فرسوده و ساییده شده وبالاخره به صورت جنگلی به شکل های افسانه ای در امده است و غارهای سنگی طویل و زیبا و رود های زیر زمینی افسانه ای در آن دیده می شود

.

 این عوارض زمینی مخصوص و رود "لی جیان" با مناظر گوناگون و مناظر باغستانی به سبک خاص جلوه گر شده به گونه ای که به " کوه های سبز - آب زیبا – غارها و زیبایی عجیب سنگ ها" "کوهها و رودهای گوی لین " از همه چیزدر زیر آسمان زیباتر است. شهر گوی لین دارای قدمت 2110 سال و فرهنگ و تاریخ دیرینه و درخشان است در این شهر 109 واحد محافظت اثار باستانی در درجه کشوری- ناحیه خود مختار وشهر وجود دارد. اشعار شاعران و صاحب نظران سلسله های گذشته در ستایش مناظر زیبای گوی لین و مجسمه های بودایی در همه غارها و کوه ها دیده می شود که در میان آنها " جنگلی از ستون سنگی گوی خای " " کتیبه های روی سنگ سی شان " از همه معروف تر است. مناظر زیبای شهر گوی لین عبارتند از قله بی لیان – پارک چی سین – چشمه آب گرم لون شن – سنگ لو دی – کوه خرطوم فیل . هم اکنون درشهر گوی لین جمعا28 هتل و 18 موسسه گردشگری بین المللی وجود دارد و بیش از یکهزار مترجم زبانهای خارجی کار می کنند. در سالهای اخیر تاسیسات زیر بنایی گردشگری گوی لین بیش از پیش تکامل یافته و بیش از 40 خط هوایی مستقیم با شهرهای داخلی و خارجی در آن وجود دارد.
کوه چان بای شان
کوه چان بای شان در استان جی لین واقع در شمال شرقی چین و کوه هم مرز دو
کشور چین و کره شمالی و نیز سرچشمه سه رود "تون من جیان " و "یالون جیان" و " سون خوا جیان " است

.

دریای جنگلی بیکران، حیوانات گرانمایه و نادر در جنگل ها باعث شده است که در سال 1980 این ناحیه به عنوان ناحیه حفاظت محیطی بین المللی سازمان ملل ثبت شود. این کوه اکنون از نواحی مهم دیدنی چین است. کوه چان بای شان نخستین کوه شمال شرقی چین نامیده می شود. در تاریخ مردم شمال شرقی همواره در اینجا زندگی و کار کرده اند و نیز منشا ملت "من" بوده است. از این رو در سلسله چینگ ،شمال شرقی"زمین مقدس" شمرده می شد. کوه چان بای شان به مکان گردشگری، منشا ملت "من "،کوه مقدس ملت کره شهرت دارد. این کوه به علت سنگ سفید خارای اسفنجی مانند در قله یخی نامگذاری شده است . طبق تاریخ مکتوب ، این یک کوه آتش فشان خاموش است که از قرن 16 میلادی سه بار فوران کرده است . چشم انداز عوارض مخصوص کوه چان بای شان عجیب و غریب و زیباست . مناظر زیبای این کوه عبارتند از استخر تیان چی – جنگل یوه خوا – جنگل زیر زمینی – درخت سرو زیبا – دره بزرگ – باغ کوهستانی – قله – چشمه گرم – دهانه حی فون – جنگل سنگی اسفنج مانند.
کوه چان بای شان محل تولید کالاها پوست سمور و شاخ پوشیده از موی ریز گوزن نر است و در این کوه منابع موجودات نادر بسیار غنی است . گیاهان آن درخت های زیبای سرو –انگورکوهستانی – قارچ وحشی - درخت جن دا لا – حیواناتی چون ببر شمال شرقی – لک لک دارای تارک سرخ است . برای گردشگری در کوه چان بای شان تسهیلات رفت و امد برقرار است . شما با هواپیما از بیجینگ – شانگهای و شن یان به شهر یان جی می رسید و با اتوبوس به این کوه می روید . در کنار این کوه و بالای ان هتلهایی احداث شده است و اجاره بهای یک شب آن در حدود 220 یوان است. قیمت عمومی در پذیرشگاه عام معمولا در حدود 10 -40 یوان است. شهرها و قصبات دلربای چین شهرهای چین دارای تاریخ دیرینه است بخصوص بعضی شهرهای کوچک که بیش از یکصد سال قدمت دارد ، دارای دلربایی خاصی است مانند شهر "لی جیان "در استان یون نان که در فهرست اثار باستانی فرهنگی جهانی ثبت شده است.تاریخ و فرهنگ شهرهای کوچک توجه مسافران را به خود جلب می کند . مانند شهرک جو جوان – شهر قدیمی فون خوان – یان شو – شهر وو جن – نان سین و دای لی در خط دید گردشگران داخلی و خارجی است

چین کشوری با مساحت پهناور و کثیرالمله است و معماریهای شهرهای مناطق مختلف آن دارای ویژگیهای خاصی است. در شمال این کشور شهر بیجنگ پایتخت چین ودر شرق، شهر شانگهای – مرکز اقتصادی چین ، در غرب لهاسا با زیبای مناظرو ویژگی های ملی، در جنوب شهر" کون مینگ " دارای اب و هوای چهار فصل بهاری واقع است. در واقع شهرهای زیبا و شکوفای بیشمار همانند مروارید های درخشان در سرزمین پهناور9 میلیون و600 هزار کیلومتر مربع چین این کشور را زینت داده است . چین،هم اکنون جمعا 137 شهر دارای لقب نمونه گردشگری است که از جمله آنها شهرهای شانگهای – بیجنگ –تیان زین –چونگ چین –شن زین –هانگ جو – دالیان –نانکن – شامن –گونگ جو –چن دو – شن یانگ –چین دایو – نین پو –شی ان – هار بین- جی نان –چیان چون – لهاسا هستند. علاوه بر این ده ها شهر به عنوان شهرهای تاریخی و فرهنگی انتخاب شده اند از جمله شهر های هار بین – جی لین – جن جو – جایو چین – لیو جو – چین دایو و غیره

ساختمان قصرها و کاخ ها یا به عبارت دیگر ساختمانهای دربار بناهای عطیم و پرابهت وشکوهمندی میباشند که امپراطوران بمنظور استحکام سلطه خود ، تقدم اعتبار قدرت سلطنتی و ارضای نیازمندی زندگی مادی و معنوی بنا کرده اند.

معمولا این گونه کاخها و قصرهای درباری پرابهت و مجلل و سنگفرش شده از آجرهای زراندود و مواد یشمی است و تاکنون نیز جلال و درخشندگی خاص خود را حفظ کرده است.

از دوران سلسله امپراتوری " چین " قصرها محل اقامت و زندگی امپراتور و خاندان او بوده و کاخها مکان رتق و فتق امور دولتی از طرف امپرائور گردیده بود. مقیاس ساختمان های قصر و کاخ در سالیان بعد پیوسته توسعه یافت .

     

 خصوصیات مشخص آن گنبد بسیار بزرگ و شیروانی ان پوشیده از آجرهای کاشی زرد رنگ وهمچنین نقاشیهای پرطمطرق، سقوف گنبدی باحکاکی های ظریف و زیبا ، زیرسازی مستحکم ، پارتیشن ها،تراورزها و ستونهای سنگ مرمری و بناهای متنوع و رنگارنگ حاشیه آن میباشد.
کاخ "تای خه " در شهر ممنوعه بیجینگ از نمونه های معماری قصرها و کاخهای امپرا توری محسوب میشود. در چین باستانی در زمینه سازندگی کاخ به منظور تجسم تقدم قدرت امپراتوری بر هرچیز و نمایاندن نظام طقاتی با محوریت امپراتوری ، ترکیب بندی سخت محوری در معماری های یادشده مراعات شده است.


     

قصرهای باستانی بیجینگ نماینده معماری قصرهای چین بشمار می رود وشهر ممنوعه نیز نامیده می شود و قصرهای سلطنتی سلسله های "مین " و " چینگ " بوده است و جمعاً 24 امپراطور در این قصرها زندگی کرده اند.این قصرهای باستانی 720هزار متر مربع مساحت دارد و بیش از9 هزار اطاق را شامل می شود.دیوار سرخ رنگ به ارتفاع چند متر و به طول بیش از 3400 متر شهر ممنوعه را احاطه کرده و بیرون این دیوار رودخانه حفاظتی جاری است.

قصرهای باستانی به دو بخش تقسیم می شود : بخش محل برگزاری مراسم مهم و بزرگ و صدور دستور توسط امپراتور میباشد و بناهای عمده آن را کاخهای" تای حه "،"چون حه" و " بایو حه" تشکیل میدهد که همه آنها بر پایه تختی به ارتقاع 8 متر ساخته و با مرمرسفید رنگ بنا شده است . قصرهای پرجلال و شکوه همانند قصرهای ترسیم شده در افسانه ها است. بخش عقبی این قصرها که " دربار درونی" نامیده می شود ، مکانهای انجام امور سیاسی و کشورداری برای امپراتور و کاخ های اقامت زنان وندیمه های دربار می باشد .

قصرهای "چیان چینگ " و "کونین " و باغ امپراتوری که بناهای عمده این بخش است ، سرشار از محیط زندگی است .این کاخها با باغ ،قرائت خانه ،اتاق های متنوع وسنگهای مصنوعی در حیاط علیحده قرار دارد.

به دلیل تعویض سلسله ها ی سلطنتی و جنگها و شورش ها قصرهای باستانی معدودی باقی مانده اند .بطوریکه اکنون علاوه بر شهر ممنوعه در بیجینگ ، قصرهای باستانی "شن یان "و همچنین خرابه های قصرهای سلسله های "حان " و "تان " در شهر "سی آن" در چین به چشم می خورد .

دین بودا

حدود قرن یکم میلادی به چین راه یافت و از قرن چهارم بطور گسترده در این کشور توسعه یافت و تدریجا به تاثیرگذارترین مذهب چین مبدل شد . دین بودا در چین از لحاظ خانواده دین بودای شعبه زبان هان ؛ دین بودای تبتی و و مذهب بودای " بالی" تقسیم می شود . راهبان بودائیست در چین جمعا 200هزار نفرند . اکنون در چین بیش از 1300 معبد و 33مدرسه بودائیسم وجود دارد و حدود 50 نوع نشریات مربوط به دین بودا به چاپ می رسد . مذهب بودای تبتی که فرقه ای از دین بودا است بطور عمده د رمناطق خودمختار تبت؛ مغولستان داخلی و استان "چین های" رواج دارد . ملیتهای تبت ؛ مغول، یوگو ؛ من با ؛ لو با و تو معمولا به مذهب بودای تبتی اعتقاد دارند و شمارش پیروان این مذهب حدود 7 میلیون نفر است . مذهب بودای زبان " بالی" بطور عمده در ایالتهای خودمختار "سی شیوان با نا" و " ده هون " ملیت های " دای " و " جین بو " استان یون نان واقع در جنوب غربی چین رواج دارد . اکثر مردم ملیتهای " دای " ، " بولان" ، "آچان" ؛ و " وای " جمعا حدود یک میلیون تن به این فرقه دین بودا معتقدند . پیروان دین بودا به زبان هان همانند این ملیت اصلی چین در نقاط مختلف این کشور پراکنده اند .

تائویسم

 تائوییسم مذهب اصیل چین است و بیش از 1800سال تاریخ دارد ؛ این مذهب از قرن دوم میلاد پابه عرصه گذاشت . تائویسم بر پایه اعتقادات باستانی یعنی پرستش طبیعیت و نیاکان توسعه یافته و در تاریخ شاخه های زیادی داشت و نهایتا به دو فرقه " چیوان جن " و " جن ای " تقسیم شد . این دین در میان ملیت هان تاثیرگذار است . اما به دلیل فقدان مراسم و تشریفات جدی برای مشارکت در این دین ، دستیابی به آمار دقیق شمار پیروان این مذهب سخت است . چین دارای حدود 1500معبد و 25هزار روحانی اعم از زن و مرد تائوییست است .

دین اسلام

دین اسلام از قرن هفتم میلادی به چین راه یافت . اکثر مطالق مردم اقلیتهای ملی هوی ؛ ایغور ؛ تاتار ؛ قرقیز؛ قزاق؛ ازبک ؛ دونگ شیان ؛ سالا و بائو آن که از 18میلیون نفر جمعیت دارند به دین اسلام اعتقاد دارند . اکثر مسلمانان چین در مناطق خودمختار ایغور سین جیانگ ، هوی نینگ شیا و استانهای گان سو ؛ چین های و یونن زندگی می کنند ؛ در استانها و شهرهای دیگر نیز مسلمانان پراکنده اند . اکنون در سراسر چین بیش از 30هزار مسجد و 40هزار روحانی ( آخوند و امام ) وجود دارند .

دین کاتولیک

دین کاتولیک چین از قرن هفتم میلادی چندین بار در چین راه یافت و پس از جنگ تریاک در سال1840 بطور گسترده رواج یافت . اکنون انجمن دین کاتولیک چین دارای یک صد ناحیه مذهبی ؛ حدود 5 میلیون پیرو و 5هزار کلیسا و سالن مذهبی ؛ 12 دانشکده الهیات است . در بیش از 20 سال گذشته انجمن دین کاتولیک چین 1500روحانی جوان را آموزش داده و بیش از یکصد روحانی به خارج از کشور برای تحصیل اعزام کرده است . از سوی دیگر این انجمن دارای سه هزار راهبه جوان و بیش از 200 راحبه با سابقه است ؛ در چین هر سال بیش از 50هزار نفر تعمید می گیرند و جمعا بیش از سه میلیون جلد انجیل به چاپ و نشر رسیده است .

　

دین مسیح

دین مسیح در اوائل قرن 19میلاد وارد چین شده و پس از جنگ تریاک بطور گسترده در چین رواج یافت . سال 1950 انجمن دین مسیح چین جنبش خودمختاری؛امرار معاش و تبلیغ مذهبی را برپا کرده و از مسیحیان دعوت کرد که نفوذ امپریالیسم را از بین برده و روحیه میهن پرستی را تبلیغ کنند تا هدف مزبور تحقق یابد . اکنون شمار پیروان دین مسیح به حدود 10 میلیون نفر و تعداد روحانیان به حدود 18هزار نفر ؛کلیساها به حدود 12هزار ومحلهای اجتماعی ساده برای برگزاری فعالیت مذهبی به حدود 25هزار رسیده است .

چین کشوری کثیرالمله و دارای 56ملیت و 1میلیارد و 300میلیون نفر جمعیت است . ملتهای چین عبارتند از : هان ، مغول ؛ هوی ؛ تبت، ایغور، میائو ، ای ،جوان ، بو ای، کره ، من ، دونگ ، یائو ، بای، تو جیا ، هانی، قزاق، دای ، لی، لی شو، وای، شیه،گائو سان ؛ لا کو؛ شویی، دونگ شیان ، ناسی ، جین بو، قرقیز؛ تو ، داوور ، مولائو،چیانگ ، بولانگ ؛ سالا؛ مائو نان ،مائولائو ،سی بو، آچانگ ؛ پومی ، تاجیک ، نو؛ ازبک ، روس، عونک ، شی که ، ده آن ، بائو آن ، یو گو ، جین ، تاتار؛ دو لون ؛ ار لن چون ؛ خه جه ، من با، گه با وجی نئو . علاوه بر ملیتهای نامبرده ؛ در چین همچنین افراد قلیلی وجود دارند که ملیت آنان مشخص نشده است ملت "هان تقریبا 92درصد کل جمعیت چین و ملیتهای دیگر بیش از 8 درصد ازجمعیت سراسر کشور را به خود اختصاص داده اند  جمعیت این 55 ملیتاز لحاظ تعداد در مقایسه با ملت "هان" کم است ؛ به همین دلیل آنان عموما اقلیتهای ملی خوانده می شوند و عمدتا در شمال غرب ، جنوب غرب و شمال شرق چین پراکنده اند .

       مدت های مدید در طول تاریخ، ملیتهای مختلف چین بتدریجی  کرده اند. از میان اقلیتهای ملی بجز ملیتهای "من " و" هوی" که مشترکا از زبان هان استفاده می کنند ، 53 اقلیت ملی دیگر همگی زبان خاص خود را دارند. سالهای متمادی ، 56ملیت در سرزمین 9 میلیون و 600هزار کیلومتری چین تولید نسل و زندگی کرده و مشترکا تاریخ دیرینه و فرهنگ درخشان چین را خلق کرده اند.

دولت چین ضمن اتخاذ تصمیماتی مبنی بر اصلاح ساختار اقتصادی در سال 1978، طبق برنامه و گام به گام سیاست درهای باز را اجرا کرده است. از سال 1980 ، چین در شهرهای "شن جن" ، "جو های" ، "شن تو" استان "گوانگ دونگ" و شهر "شیا من" استان "فو جیان" و استان "های نان" 5 منطقه ویژه اقتصادی تاسیس کرده است. در سال 1984 چین 14 شهر ساحلی از جمله "دا لیان" ، "چین هوانگ دائو" ، "تیان جین" ، "یان تائو"، "چینگ دائو"، "لیان یون گانگ"، "نان تون"، شانگهای، "نینگ بو"، "ون جو" ، "فو جو" ، "گوانگ جو" ، "جان جیانگ" و "به های" را به روی خارج باز کرد. پس از سال 1985، همچنین دلتای رودخانه "یانگ تسه"، دلتای رودخانه "جو جیانگ"، منطقه دلتای "مین نان"، شبه جزیره "شان دونگ"، شبه جزیره "لیائو دونگ"، "هه به" و "گوانگ شی" به عنوان مناطق باز اقتصادی معرفی شد و نواحی باز اقتصادی در سواحل دریا شکل گرفت. در سال 1990، دولت چین تصمیم گرفت منطقه جدید "پو دونگ" شهر شانگهای را عمران و باز و بیش از پیش شهرهای ساحلی رودخانه "یانگ تسه" را گشایش دهد و سپس ناحیه باز رودخانه "یانگ تسه" با محور منطقه "پو دونگ" شکل گرفت. از سال 1992 ، چین تصمیم گرفت گروهی شهرهای مرزی و تمامی مراکز استانها و مناطق خودمختار را به روی خارج باز کند. همچنین در برخی شهرهای بزرگ و متوسط 15 منطقه تجارت آزاد و 49 منطقه اکتشاف فنون اقتصادی کشوری و 53 منطقه اکتشاف صنایع فنون عالی و جدید تاسیس شده است. بنابر این، وضعیت باز همه جانبه و در سطوح مختلف و مرتبط با قلمروهای گسترده با تشکیل مناطق ساحلی دریا و رودخانه و مناطق مرزی و داخلی در چین شکل گرفته است.
مناطق باز یاد شده به علت اجرای سیاستهای مختلف دارای اولویت، در زمینه های توسعه اقتصاد مربوط خارجی، جمع آوری ارز از طریق صادرات، ورود فناوری پیشرفته همچون پلی درمناطق داخلی چین نقش ایفا کرده است. 

سواحل دریائی چین از انتهای رود"یا لو"استان "لیائو نیگ"در شمال تا انتهای رود"بی لون"استان"گوانگ سی"در جنوب امتداد می یابد و حدود 18 هزار کیلومتر طول دارد.مناطق ساحلی چین هموار بوده و بندرهای فراوان خوبی دارد که بیشتر آنها تمام سال باز است.آب های ساحلی چین دریاهای "بو های"،"هوانگ های"،"دونگ های"،"نان های" آب های اقیانوس آرام در شرق "تایوان"را شامل می شود که از میان آنها خلیج"بو های"دریای داخلی چین است.آبهای اقیانوس آرام در شرق "تایوان"چین تا جزایر"شیان دائو"در شمال و تنگه"لوزون"در جنوب امتداد می یابد.
آب های دریائی چین آب های داخلی و قلمرو دریائی را شامل می شود و مساحت آنها 380 هزار کیلومتر مربع است.آب های داخلی چین آبهای بین خط اساسی قلمرو دریائی و ساحل چین است.عرض قلمرو دریائی چین 12 کیلومتر است.
در قلمرو دریائی چین بیش از پنج هزار جزیره پراکنده است و مساحت کل آنها 80 هزار کیلومتر مربع و طول ساحلی آنها 14 هزار کیلومتر است.بزرگترین جزیره از میان آنها جزیره"تایوان"است که 36 هزار کیلومتر مربع وسعت دارد.دومین جزیره بزرگ آنها جزیره"های نان"است که 34 هزار کیلومتر مربع وسعت دارد.جزایر،صخره ها و پایاب ها در دریای "نان های"جزایر "نان های"نمایان می باشد و مجمع الجزایر در انتهای جنوبی چین واقع است که جزایر"دونگ شا"،"جزایر شی شا"،"جزایر جونگ شا" و "جزایر نان شا"را شامل می شود.

چین پرجمعیت ترین کشور جهان است.تاپایان سال 2002،جمعیت این کشور به 1 میلیارد و 284 میلیون و530 هزار نفر رسید(جمعیت مناطق اداری ويژه هنگ کنگ و ماکائو و استان تایوان حساب نشد) که یک پنجم جمعیت جهان است.پوشش جمعیت چین متوازن نیست.مناطق شرقی جمعیت بیشتری از مناطق غربی این کشور دارند.تراکم جمعیت مناطق ساحلی در شرق این کشور بیش از 400 نفر در هر کیلومتر مربع است و این رقم در مناطق مرکزی و فلات های غربی چین 200 نفر و 10 نفر در هر کیلومتر مربع است.میانگین عمر چینی ها 40/71 سال است(مردان 63/69 سال و زنان 33/73 سال) که 5 سال کمتر از میانگین جهانی و 7 سال بیشتر از میانگین کشورهای در حال توسعه و 5 سال کمتر از میانگین کشورهای پیشرفته است.

سال 2002 سرعت رشد جمعیت چین همچنان کاهش یافت.تا پایان همین سال جمعیت این کشور به 1 میلیارد و 284 میلیون و 530 هزار نفر رسید که از این میان جمعیت شهرنشین 502 میلیون و0 12 هزار نفر است و 1/39 در صد جمعیت کل را تشکیل می دهد.جمعیت روستانشین 582 میلیون و 410 هزار نفر است که 9/60 در صد مجموع جمعیت چین را تشکیل می دهند.جمعیت مردان 661 میلیون و 150 هزار نفر و زنان 623 میلیون و 380 هزار نفر هستند.جمعیت کمتر از 14 ساله 4/22 در صد،15 تا 64 ساله 3/70 در صد و بیش از 65 ساله 3/7 در صد جمعیت چین را تشکیل می دهند.در همین سال 16 میلیون و 470 هزار نفر بر جمعیت چین افزوده و 8 میلیون و 210 هزار نفر از جمعیت آن کاسته شد.

ساختار صنایع یعنی تشکیلات نسبی عوامل تولید در ارگانهای صنعتی و ارتباط بین آنان حاکی از اتکا به یکدیگر و تصریح و پیوند متقابل است که عبارت است از ارتباط نسبی کشاورزی، صنایع و صنایع خدماتی و ارتباط نسبی اصناف مختلف و غیره است.
پس از تاسیس چین نو در سال 1949، ساختار صنایع چین سه مرحله توسعه را تجربه کرده است. مرحله اول : از اوایل دهه 50 تا پایان دهه 70 قرن 20، چین ویژگیهای اقتصاد نیمه مستعمره را به سرعت تغییر داد و به طور اولیه پایه صنعتی شدن را بنیان گذاشت. مرحله دوم: از سال 1979 تا اوایل دهه 90 قرن 20، چین سیاستهای اصلاحات و درهای باز را اجرا کرد و با تنظیم مستمر ساختار صنایع به مرحله میانی صنعتی شدن چین وارد شد. مرحله سوم: از اوایل دهه 90 قرن 20 (پس از تاسیس نظام اقتصاد بازار سوسیالیستی) تا سال 2020، چین ضمن تحقق صنعتی شدن، به طور اولیه اطلاع رسانی شدن را تحقق می بخشد.
در بیش از 50 سال اخیر، ارتباط نسبی کشاورزی، صنایع و صنایع خدماتی چین به طور قابل ملاحظه ای تغییر کرده است. از دهه 50 قرن 20 تا سال 2002، نسبت کشاورزی از 4/45 در صد به 5/14 در صد در سال 2002 پایین آمده، نسبت صنایع از 4/34 در صد به 8/51 در صد بالا رفته و نسبت صنایع خدماتی از 2/20 در صد ره 7/33 در صد فزونی گرفته است.

از پایان دهه 70 قرن 20 به این طرف، صنایع خدماتی چین پیشرفت قابل ملاحظه ای حاصل کرده است.
این پیشرفت در دو زمینه مشخص شده است. اول اینکه دامنه صنایع خدماتی به طور مستمر گسترش یافته است. طبق آمار، از سال 1978 تا سال 2002، ارزش افزوده صنایع خدماتی چین از 86 میلیارد و 50 میلیون یوان به 3453 میلیارد و 300 میلیون یوان افزایش یافته که 39 برابر شده و میزان رشد سالانه متوسط آن بیش از 10 در صد بوده که در مقایسه با سرعت رشد ارزش تولیدات داخلی بیشتر است. در صد ارزش کل افزوده صنایع خدماتی نیز از 4/21 در صد در سال 1979 به 7/33 در صد در سال 2002 ارتقا یافته است. در سال 2003، با وجود تاثیرات منفی ناشی از شیوع سارس و بلایای خشکسالی و جاری شدن سیل ، این صنایع همچنان توسعه سریعی داشته است.
از طرف دیگر، صنایع خدماتی چین به تدریج به کانال مهم اشتغال زایی در کشورمبدل شده است. شمار دست اندرکاران این صنایع از 48 میلیون و 900 هزار نفر در سال 1978 به 210 میلیون نفر در سال 2002 افزایش یافته که در مقایسه با شمار شغلهای افزوده صنایع چین در این مدت دو برابر شده است.
اکنون، صنایع خدماتی با صنف غذایی، گردشگری، خرده فروشی، بانکداری، بیمه، اطلاع رسانی، حمل و نقل، آگهی، قانون، محاسبه، مدیریت خدمات ساختمان و غیره مرتبط است. طبق برنامه ریزی توسعه چین، تا سال 2020، نسبت ارزش افزوده صنایع خدماتی در ارزش کل تولیدات داخلی از یک سوم به بیش از 50 در صد ارتقا خواهد یافت. 

. " چیو اینگ " ( سال 1493 تا سال 1560میلادی ) ملقب به " شی فو " اهل شهر " تای چان " استان " جیانگ سو " بود . نام دیگر وی " شی جو " است . این نقاش قبلا سازنده ظروف لاکی بود و از نقاش دیگری به نام " جو چن " نقاشی را آموخت و در ترسیم کوه و آب و انسان بسیار مهارت داشت .

در نقاشی سرزمین زیبای " تائو یوان " اصولا نواحی دوردست ترسیم می شود . مکان هایی که زیبایی هایی چون کوه های پر پیچ و خم و بلند ، ابر و مه و معابد و غیره را در خود جای داده اند . در این نقاشی رودخانه و پل های روی رودخانه و درختان کاج دیده می شود . منظره این نقاشی بسیار زیباست . گویی بهشت روی زمین ترسیم شده است . بخش مهمی از این نقاشی مربوط به انسان است که با رنگ ها و دقت خاص ترسیم می شود و نشانگر مهارت نقاش در ایجاد تمثال و ترسیم کوه ها و آبهاست .

 

 

 

 

 

طب سنتی چین براثرتجربیات طولانی و تحقیقات گسترده ملت چین، بتدریج به یک سیستم پزشکی با سبک ویژه و خاص نظری تبدیل شده است.

طب سنتی چین نام عمومی پزشکی ملیت های مختلف این کشوراست که بطور عمده پزشکی های ملیت هایی ازجمله هان، تبت، مغول واویغوررا شامل می شود. جمعیت ملیت هان ازسایر ملیت ها بیشتربوده وهیروگلیف چینی آنها پیشتر بوجود آمده و تاریخ فرهنگی آن نسبتا طولانی می باشد، لذا تأثیرات پزشکی ملیت هان درچین و حتی درجهان گسترده ترشده است. پس ازقرن 19 م پزشکی غرب به چین منتقل شده و طب ملیت هان نام " طب سنتی چین" را به خود اختصاص داد تا از " پزشکی غربی" تشخیص داده شود.

از9 فوریه سال جاری ایام عید بهار سنتی چین آغاز می شود. عید بهار در واقع همانند عید نوروز ایران عید میلی فرخنده و پرنشاط است. به طور کلی از قدیم الایام سال در تقویم کشاورزی چینی با 12 نام حیوان یعنی گاو، ببر، مار ، موش ، خوک، میمون، خرگوش ، اسب، خروس ، گوسفند، سگ و اژدها مشخص شده است. اژدها در عهد قدیم توتم ( یعنی روح یا موجود حافظ قبیله ملت چین به شمار می رفت.

در روایات قدیمی چین اژدها همواره به موجودی صاحب نیرو و قدرت جسورا و لبیباک ترسیم شده است و از دیدگاه مردم چنین روحیه ای دقیقا سمبل ایده ال ملت چین است. مردم اژدها این حیوان افسانه ای را می پرستند و آرزومندند تا اژدها خجستگی و میمنت را برایشان به همراه بیاورد.

از تاریخ عید بهار تاکنون 4 هزار سال می گذرد. در بیش از دو هزار ویک صد سا قبل از میلاد مردم زمان شرکت یک دور ستاره مشتری ( یعنی ژوپیتر) را یک ( تسئو) داستند و این عید را نیز " تسئو" می نامیدند. اما نام این عید در یک هزار سال قبل از میلاد به "نیان" یعنی پرحاصل تغییر کرد.

به رسم و عادت عامیانه در چین ایام عید بهار از 23 دسامبر شروع می شود و تاعید فانوس در تاریخ 15 ماه آینده خاتمه می یابد که جمعا سه هفته طول می کشد. به منظور گرامیداشت ایام عید از شهرها گرفته تا دهات ، مردم فعالیتهای مختلفی را انجام می دهند و جشنهایی برپا می کنند. درروستاها کشاورزان به خانه تکانی و شستن البسه و لحاف وغیره می پردازند تا با پاکی و پاکیزگی به پیواز سال نو بروند. آنان همچنین خود را کیهای گوناگونی مانند مشکلات و آب نبات ، کیک، گوشت و سبزیجات برای پذیرایی از مهمانان تهیه می کنند. درشهرهای بزرگ مقدمات عید نیز از مدتها قبل ازعید شروع می گردد. سازمانها و ادارات فرهنگی و گروههای هنری برنامه های هنری خود را آماده می سازند و در پارکها برنامه های تفریحی و بازی های گروهی جدید و بیشماری برای مردم انجام می شود. موسسات تجاری نیز برای اقناع مشتریان خود کالاها و اجناس متنوع را از کشورها و حتی خارج از چین وارد می کنند.

عید بهار چین همانند عید نوروز ایران عید ملی فرخنده و پرشکوه و پر نشاط است. به طور کلی در نواحی مختلف چین رسوم و عاداب سنتی برای برگزاری این عید متفاوت است.

اما ضیافت شام با حضور کلیه اعضای خانواده د رشب آستانه عید چه در شمال چه در جنوب کشور لازم و ضروری است. در جنوب این غذا غالبا از بیش از 10 خواراک تشکیل می شود که در میان آنها ماهی و خوراکی تهیه شده از خمیر لوبیا باید دیده شود. زیرا این دو خوراک در تلفظ به چینی با " مرفعه بودن " تقریبا یکی است. در شمال این غذا را اغلب " جیا زه" یعنی گوشواره تشکیل می دهد. خانواده دراین شب در کنار یکدیگر به تهیه این خوراک سنتی مشغول می شوند. شایان یادآوری است که در میان خوراکهای سنتی عید بهار غذاهای شیرین از ارد برنج چسبیده به چینی " نیا گا" حتما باید موجود باید. چه آنکه این نشانگر ارتقای دائمی سطح زندگی ، گردهم آمدم و سعادتمندی اعضای خانواده است. در آستانه سال جدید به تقویم کشاورزی چین ، مردم با سرور و شادی با سال گذشته وداع نموده و به پیشواز سال جدید میروند. دربعضی مناطق مردم به آتش زدن ترقه و آتش بازی هم می پردازند. ازاول سال نو اعضای خانواده ملبس به لباسهای زیبا و نو به استقبال مهمانان و یا دیدار از خویشاوندان و دوستان می پردازند.

انان هنگام ملاقات جملات مبارکی چون " سال نومبارک" و " یا عید بهار مبارک باد "را می گویند و سپس به خوردن میوه و شکلات و چای مشغول می شوند و با هم گفت و گو می کنند. در ایام عید بهار برنامه های هنری و تفریحی جالب توجه و رنگارنگ است. دربعضی جاها اپراها و فیلمهای ویژه عید به معرض نمایش گذارده می شود و د ربعضی مناطق دیگر برنامه های هنری عامیانه نظیر رقص شیر، یان گو و رقص با چوب پا و غیره به این ترتیب محیطی مملو از وجد و شعف و شادی برهمه جا حکمفرما است.

البته بیشتر مردم ترجیح می دهند درخانه برنامه های تلویزیونی اختصاصی عید بهار را تماشا می کنند. گفتنی است که برحسب کردن تابلوهای خونویسی ونقاشی های ویژه عید بهار روی دیوار ، روشن کردن فانوس نیز از جمله برنامه های عید بهار است. درایام این عید جشن فانوس نیز جلوه ای خاص دارد.

فانوسهای رنگی درواقع از جمله هنرهای دستی و سنتی مردمی چین است. مردم با دست داشتن اشکال مختلف متنوع فانوسها که بر روی آن شکل حیوانات مناظر طبیعی و چهره های قهرمانان ترسیم شده است در یک جا جمع می شوند و شادی می کنند. البته پابه پای ارتقای سطح زندگی مردم ، آنان ضمن حفظ رسوم وعاداب سنتی ، برنامه های جدیدی به وجود آورده اند. برای نمونه جهاگردی و چین گردی به رسم نوین چینیها در ایام عید بهار بدل شده است.

اهل " می شان " در استان "سی چوان " در جنوب غرب چین بود . پدرش خط شناس مشهور دوره باستان بود . "سوشی "از کودکی همتی بلند داشت و زمانی که در دربار به مقام رسید ، شیفته اجرای اصلاحات در زمینه رفع نواقص حکمرانی و برقراری آرامش وصلح در کشور و سرگرم توسعه منافع و از بین بردن نمودهای زیان آور و تبلیغ اصلاحات بود.

"سو شی " مردی صادق ، درستکار و رک گو بود و پیوستهاز نواقص و عیوب دربار انتقاد میکرد و سرانجام به همین علت قربانی مبارزات وکشمکش های گروههای درباری شد . وی از 43سالگی تا زمان مرگ در مناقشات سیاسی متعدد درگیر بود و چندین بار به مناطق دوردست با شرایط سخت تبعید شد ولی در مبارزه سخت زندگی ،برفلسفه های کنفوسیوس ، بودیسم و دائویسم کاملا تسلط یافت .احکام بودیسم و دائویسم وی را در مطالعه و بررسی درست و موشکافانه مسائل و رهائی از مشکلات زندگی باروش خوش بینانه کمک کرد و درعین حال ،اندیشه های کنفوسیوس اراده اش را در پایبندی بر آرمان خود و تعقیب زندگی زیبا و خوبی ها راسخ تر کردو در نتیجه ،"سو شی " به شخصیتی عالی و پاکدامن تبدیل شده و در مقابل سختی ها مقاومت کرد .

خصوصیات اخلاقی "سوشی "حاکی از یکی بودن رفتاروگفتار ،درستکاری و بیباکی و قاطعیت دربرابر زور و قدرت و در عین حال زنده دلی و آزادیاز قید و بند مورد پسند و غبطه ادیبان و دانشمندان نسلهای جامعه فئودالی چین بوده است .

"سوشی " نابغه و متبحر بود ودر سرودن شعر و نثر و مقاله نویسی مهارت خاصی داشت . اشعار "سوشی" با غنی بودن مضامین ،تنوع سبک ،خارق العاده بودن تصورات و تازگی تشبیهات و زنده بودن بیان از اشعار دیگرمتمایز است .وی مکتب جدیدی ایجاد کرد و شعر خود را با جامعه و زندگی تلفیق کرد و درنثر نویسی مهارت و درایت بیمانندی از خود نشان داد و به موفقیتهای بسزائی دست یافت .با انکه "سوشی " در زمان خود مشکلات و گرفتاریهای متعددی داشت ولی آثارش برای همه روشنفکران هم عصر نمونه بود .

"سو شی " درنوشتن موضوعات سیاحتی نیز به موفقیتهای بیسابقه ای نائل آمد. مثلا نثرهائی بنام " سروده چی بی " که به دوبخش تقسیم می شود. شاعر در بخش اول این نثر روزهای زیبای پائیز توام با باد دلپذیر و مهتاب تابناک و آسمان شفاف و روشن را ترسیم نمود و در بخش دوم منظره خلوت و برفی زمستان را نشان داد .هردوی این مطالب احساسات شاعر و مناظر طبیعی و درک و آ گاهی شاعر از طبیعت را به بهترین وجهی بهم پیوند داده و نمونه آثار ادبی سلسله "سون " بشمارمی رود.